Nic nie rani tak jak miłość – Paige Toon 

Nic nie rani tak jak miłość

Żadne z nich nie spodziewało się zakochać. Ale przeznaczenie miało wobec nich własne plany…

Jedno jest pewne – Paige Toon to pisarka, która wie, jak opowiadać historie o miłości. Jej powieści zostawiają w sercu ślad na długo po przewróceniu ostatniej strony. Uważam, że jej najnowsza książka „Nic nie rani tak jak miłość”, nie jest tutaj wyjątkiem i mam szczerą nadzieję, że w niedalekiej przyszłości przetłumaczone na język polski zostaną również inne tytuły.

Zarys fabuły

Książka zaczyna się od bolesnej straty głównej bohaterki, Wren, która odkrywa, że jej narzeczony kocha inną. Jednak zamiast skupiać się wyłącznie na jej bólu, pisarka wprowadza nas w piękny, sielski świat farmy w Indianie. Wśród pól kukurydzy, świetlików i letnich wieczorów, zraniona kobieta spotyka Andersa, mężczyznę, który sam zmaga się z utratą bliskiej osoby.

Moja opinia i przemyślenia

Jednak to, co na początku wydaje się lekko melancholijną opowieścią o miłości, szybko zamienia się w emocjonujący rollercoaster, kiedy dowiadujemy się o przerażającej tajemnicy Andersa. Ten zakręt sprawia, że powieść staje się czymś więcej niż typowym romansem – staje się opowieścią o tym, jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć dla miłości, jakie ryzyko jesteśmy gotowi podjąć i jakie konsekwencje możemy ponieść.

Narracja w powieści jest pełna emocji, a zdolność Paige Toon do tworzenia wielowymiarowych postaci sprawia, że czytelnik szybko się z nimi utożsamia. W szczególności postacie drugoplanowe dodają głębi całej historii, czyniąc ją bardzo realistyczną. Różnorodne wątki i poboczne historie wzbogacają fabułę, tworząc pełne spektrum ludzkich doświadczeń.

Przed lekturą czytałam jednak kilka recenzji i wiem, że nie wszyscy czytelnicy są jednomyślni co do jakości tej powieści. Niektórzy wskazują na problemy z językiem i stylem, sugerując, że może to wynikać z tłumaczenia. Krytykowano też niektóre dialogi, które momentami przypominają te między nastolatkami. Chociaż te uwagi są ważne i czasami faktycznie trafne, to ogólny przekaz książki i jej zdolność do wpływania na emocje czytelnika zdecydowanie przewyższają te drobne niedociągnięcia, na które podczas lektury tak naprawdę nie zwraca się uwagi. Sam klimat książki natomiast idealnie wpasowuje się w letnią porę i leniwe popołudnia. Sielski krajobraz, powoli rozwijające się relacje i poważne tematy, takie jak odbudowywanie zaufania czy depresja, czynią tę powieść ważną lekturą.

Podsumowanie

„Nic nie rani tak jak miłość” to wspaniała opowieść o miłości, stracie, tajemnicach i ryzyku. Chociaż niektóre elementy mogą wydawać się niedopracowane, ogólna treść i przekaz książki sprawiają, że jest ona godna uwagi i z pewnością spodoba się miłośniczkom wartościowych romansów obyczajowych. Paige Toon udowadnia, że świetnie czuje się podczas tworzenia literatury romantycznej i z pewnością ma pomysł na to, o czym chce opowiadać. Warto dać jej szansę. 

Dziękuję!

Przeczytaj również:

Córka z Kuby – Soraya Lane