Pod złotym niebem
Przystojny szeryf, małe miasteczko, rodzinne tajemnice i odrobina niebezpieczeństwa. Do tego zaśnieżona Montana i uroczy domek nad jeziorem. Brzmi zachęcająco, prawda? „Pod złotym niebem” Devney Perry to jedna z tych książek, przy których można miło spędzić wieczór, a przy okazji trochę pogłówkować. Bo choć romans gra tutaj ważną rolę, to zagadka kryminalna wcale nie pozostaje w jego cieniu.
O czym jest książka?
Po nagłej śmierci ojca Ilsa przyjeżdża do niewielkiego Dalton, żeby uporządkować jego sprawy i spędzić trochę czasu w odziedziczonej chatce nad jeziorem. Przy okazji zatrudnia się jako nauczycielka matematyki w miejscowej szkole. Spokojna zima w Montanie? Nic z tego!
Okazuje się, że ojciec pozostawił po sobie znacznie więcej niż kilka pudeł ze wspomnieniami. Tajemnicze listy, wskazówki dotyczące ukrytego złota i coraz więcej pytań o jego śmierć sprawiają, że Ilsa zaczyna prowadzić własne poszukiwania. Kiedy robi się niebezpiecznie, z pomocą przychodzi jej miejscowy szeryf, Cosi Raynes. Problem w tym, że mężczyzna jest nie tylko wyjątkowo przystojny. Jest również jest ojcem jednego z jej uczniów. Nietrudno się domyślić, że sytuacja szybko się komplikuje.
Moja opinia i przemyślenia
Przyznam, że najbardziej spodobało mi się połączenie romansu z tajemnicą. Lubię historie miłosne, ale jeszcze bardziej lubię, kiedy oprócz wzdychania do przystojnego bohatera mam nad czym się zastanawiać. Tutaj naprawdę sporo się dzieje! Ilsa odkrywa kolejne sekrety ojca, zagrożenie staje się coraz bardziej realne, a ja z ciekawością śledziłam, dokąd zaprowadzą ją poszukiwania.
Sam romans również przypadł mi do gustu. Cosi jest odpowiedzialnym, troskliwym ojcem, który nie podejmuje decyzji wyłącznie pod wpływem chwili. Ilsa natomiast ma charakter i nie zamierza siedzieć z założonymi rękami. Między tą dwójką szybko pojawia się chemia, ale na szczęście nie brakuje też zwyczajnych rozmów, wzajemnego wsparcia i całkiem życiowych dylematów. Szczególnie że w niewielkim miasteczku trudno cokolwiek utrzymać w tajemnicy.
Podobało mi się również to, że autorka nie zapomniała o zagadce, kiedy między bohaterami zaczęło robić się romantycznie. Oba wątki dobrze się uzupełniają, a historia płynie naprawdę przyjemnie. Nie jest przesadnie skomplikowana, ale potrafi zaskoczyć. Potrafi też sprawić, że trudno odłożyć książkę przed przeczytaniem kolejnego rozdziału.
Podsumowanie
„Pod złotym niebem” to sympatyczny romans z kryminalną nutą, ciekawymi bohaterami i świetnym klimatem małego miasteczka. Trochę miłości, rodzinnych sekretów, niebezpiecznych sytuacji i poszukiwania skarbu. Wszystko w odpowiednich proporcjach. Podczas lektury bawiłam się naprawdę dobrze i z przyjemnością sięgnę po kolejną książkę Devney Perry. Zwłaszcza jeśli znów zabierze mnie w góry Montany!
Egzemplarz recenzencki otrzymałam od wydawcy.
![Nie wiem jak Wy, ale ja na finałowe tomy serii zawsze czekam z największą niecierpliwością. W końcu tyle pytań pozostaje bez odpowiedzi, tyle teorii krąży po głowie, a człowiek chciałby już wiedzieć, czy chociaż raz udało mu się coś prawidłowo przewidzieć! Z książkami Jennifer Lynn Barnes jest o tyle trudno, że autorka uwielbia wodzić czytelników za nos. Dlatego sięgając po „Złote ostrze”, zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać. I chyba nawet nie próbowałam zgadywać, jak to wszystko się skończy.
[…]
Wiecie, że uwielbiam łamigłówki? Takie, przy których można usiąść, pomyśleć i przez chwilę poczuć się jak prawdziwy detektyw. Właśnie dlatego tak dobrze bawię się przy książkach Jennifer Lynn Barnes. Nigdy nie poprzestaję na zwykłym śledzeniu fabuły. Sama próbuję łączyć wskazówki, szukać drugiego dna i odgadywać rozwiązania, zanim zrobią to bohaterowie. Oczywiście najczęściej kończy się to tym, że autorka sprytnie wyprowadza mnie w pole, a ja muszę budować swoje teorie od początku. No cóż, przynajmniej nie można narzekać na nudę!
W „Złotym ostrzu” znajdziecie wszystko to, za co polubiłam poprzednie części. Pojawiają się rodzinne sekrety, intrygi i inteligentne zagadki. Są też bohaterowie, którzy nie zawsze pokazują swoje prawdziwe oblicze. Pisarka ma też niesamowity talent do komplikowania nawet najprostszych spraw. Czasami jakaś zupełnie zwyczajna sytuacja zostaje przedstawiona w taki sposób, że zaczynam się zastanawiać, czy przypadkiem nie przeoczyłam czegoś niezwykle istotnego. A potem okazuje się, że rzeczywiście miałam powody do podejrzeń. Albo wręcz przeciwnie – dałam się nabrać! Najbardziej lubię jednak te momenty, kiedy wszystkie drobne wskazówki zaczynają wreszcie układać się w sensowną całość.
[…]
„The Grandest Game. Złote ostrze” to bardzo przyjemny finał pełnej sekretów i zwrotów akcji trylogii. Dostałam dokładnie to, na co liczyłam – mnóstwo kombinowania, zaskakujące rozwiązania i odpowiedzi na pytania, które od dawna chodziły mi po głowie.
Pełną recenzję znajdziesz na moim blogu - mile.eu [współpraca recenzencka] #mustread #bookstagrampl #kochamczytać](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)