Kwiecień w tym roku okazał się bardzo ciepły, a po nim nadszedł słoneczny, długi weekend majowy. Nad morze, mimo pory roku, do niewielkiej miejscowości, przyjechało bardzo wielu turystów. Lubiłam ten ruch i gwar, bo czasami czułam, jakbym była jedyną żywą duszą w Krynicy Morskiej, zwłaszcza podczas listopadowych mrozów. Nie mieszkałam tutaj od zawsze, przeprowadziłam się…
Nienawidziła swojej krwi i pochodzenia. Nie potrafiła pogodzić się z narzuconym z góry losem, a mimo to wiedziała, że musi wypełnić swoje obowiązki – jakkolwiek przerażające i niesprawiedliwe by nie były. Może łatwiej by jej było wszystko zaakceptować, gdyby nie to, że urodziła się i wychowała w normalnym świecie, a nie w tym magicznym jak…
Niebieskie płomienie o zimnym kolorze spalają najprędzej, niech spalą na proch A ze mną myśl gorzką żem dłużna ci może Choć dałeś kwiat groszku a ja ci łez groch Magda Umer I Wierzchem dłoni łagodnie dotknął mojego policzka. Jego oczy i tak już ciemne w świetle wpadającego przez okno księżyca i gwiazd, jeszcze bardziej pociemniały…
Biegłam najszybciej jak potrafiłam, a on nie puszczał mojej ręki. Wszystko w środku zaczynało boleć. Nie mogłam złapać nowej partii powietrza. Minęliśmy budynek szkoły i wpadliśmy w zaułek pomiędzy ogrodzonymi wysokim, kolczastym płotem ogrodami działkowymi, a ślepą ścianą kasyna wojskowego. Dopadliśmy znajdującej się na końcu wąskiego przejścia furtki. Daniel nacisnął klamkę i… okazała się zamknięta!…
Wiedziałam o nim dosłownie wszystko. Chodziłam za nim, jak idiotka, już od dwóch lat. Był moją obsesją, moim marzeniem. On nie wiedział nawet o moim istnieniu. W każdym razie aż do dzisiejszego dnia. Patrycja, moja współlokatorka, uśmiechała się teraz pogodnie. – Maja, nie poznałaś jeszcze kolegi Michała, prawda? – zapytała niewinnie, prowadząc mnie do stolika,…
Wysiadłam z pociągu, osłaniając oczy przed porannym, rażącym słońcem. Stacja była mała, otoczona lasem. Przejrzyste powietrze pachniało sosnowymi igłami. Uśmiechnęłam się do siebie. Tuż za mną na peron wyszły koleżanki z roku. Jako jedyne wysiadałyśmy na tej właśnie stacji. Rozejrzały się dookoła. – Co za dziura – burknęła niezadowolona Lidka, ciągnąc za sobą seledynową torbę…
Wyspa Mirios, Garnizon Gwardii Gabinet dowódcy gwardii był jasno oświetlonym, przestronnym pomieszczeniem, o bardzo surowym wystroju. Kamienne, chłodne ściany nie były ozdobione żadnymi obrazami czy draperiami. Na drewnianej podłodze nie było nawet maleńkiego dywanika. Na środku komnaty stało biurko, przy nim zaś wysoki fotel. Pod ścianami znajdowało się kilka regałów, zapełnionych różnego rodzaju księgami i zwojami….
Prolog Grace i Lethan byli bardzo biedni. Mieszkali w dwuizbowym mieszkanku w ubogiej dzielnicy miasta. Grace spodziewała się dziecka, była coraz bliżej rozwiązania. Jej mąż podejmował się każdej pracy jaką zdołał znaleźć. Pracował od świtu do zmierzchu, ale i to nie wystarczało by w tym ponurym, pełnym złych ludzi mieście zapewnić utrzymanie rodzinie. Pewnego upalnego…
„Mała, smutna królewna, której rozbawić nigdy nie mógł nikt. Mała, smutna królewna, której już dawno uśmiech z buzi znikł.” z albumu Natalii Kukulskiej Dwa lata później… Dwa lata mojego życia upłynęły jak w bajce. Miałam swojego księcia na białym koniu, najlepszą przyjaciółkę i nawet mama mniej pracowała, a częściej przebywała w domu. Co prawda tęskniłam…
15 marca, sobota Minął już ponad miesiąc od mojej pierwszej randki z Gabrielem Andrzejewskim, a my w dalszym ciągu jesteśmy razem. To jego nowy rekord jeżeli chodzi o długość związków, mój zresztą też. Nigdy w życiu nie byłam bardziej szczęśliwa. Dzisiaj są moje siedemnaste urodziny. Imprezę dla ludzi ze szkoły wyprawiałam wczoraj. Ze względu na…
![Książka „Babcia i dziadek” od pierwszych stron ustawia czytelnika w innym trybie. Spokojniejszym, bardziej uważnym, zmuszającym do tego, by zwolnić. „Babcia i dziadek” to opowieść, która nie próbuje imponować rozmachem ani fabułą, tylko zaprasza do świata relacji – tych cichych, codziennych, budowanych latami. To kolejna pozycja znakomitego duetu Hélène Delforge i Quentina Grébana, doskonale znanego z książek celebrujących bliskość i rodzinne więzi.
To opowieść o relacji, która bywa najcichsza, a jednocześnie najbardziej trwała. O babciach i dziadkach z różnych stron świata, z różnych kultur i epok. O codziennych sytuacjach, drobnych gestach, wspomnieniach, które z czasem nabierają znaczenia. Pojawiają się tu historie pisane prozą i wierszem. Różne rytmy, różne nastroje, jedno wspólne tło – bliskość i pamięć.
Książka działa subtelnie. Nie narzuca emocji, nie podaje gotowych wzruszeń. Raczej je przywołuje. Czasem jednym zdaniem, czasem obrazem. Uderza mnie to, jak naturalnie pokazuje relację z dziadkami – również wtedy, gdy bywa trudna, niezręczna, nie do końca „cukierkowa”. I właśnie w tym tkwi jej siła. Bo nawet te mniej przyjemne chwile potrafią po latach stać się cennym wspomnieniem.
Ilustracje Grébana są rozczulające, pełne detali i miękkiego światła. Takie, do których chce się wracać. Oglądać je powoli, bez pośpiechu, z przyjemnością.
„Babcia i dziadek” to książka, która sprawdzi się jako prezent na Dzień Babci i Dziadka, ale też jako lektura wspólna – ponad pokoleniami. Nie dla najmłodszych maluchów, raczej dla dzieci trochę starszych i dorosłych, którzy lubią wracać myślami do tego, co było. Czuła. Nostalgiczna. Zostaje w pamięci na długo. 💕
[Egzemplarz recenzencki otrzymałam od wydawcy.] #babciaidziadek #czytaniezdziecmi #dladzieci #bookstagrampl @mediarodzina.wydawnictwo](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)