„Bella i Sebastian” to nakręcona w 2013 roku, francuska produkcja, której zarówno reżyserem jak i scenarzystą jest Nicolas Vanier (znany już z realizacji projektów o przyjaźni człowieka ze zwierzętami). Piękne górskie krajobrazy i przejmująca historia na podstawie powieści Cecile Aubry bez trudu poruszą najczulsze struny w każdym, nawet osłoniętym grubym murem, sercu.
Ośmioletni Sebastian mieszka wraz z przyszywanym dziadkiem w niewielkiej, górskiej miejscowości. Wspólnie wędrują różnymi szlakami i pomagają zarówno ludziom jak i zwierzętom. Gdy zaczynają ginąć owce, wszyscy obwiniają dręczonego przez właściciela psa, któremu cudem udało się uciec i zdziczał pośród gór. Sebastian jednak głęboko wierzy, że to wcale nie jego wina i powoli, krok po kroku, zaprzyjaźnia się z owczarkiem. Gdy jednak pogryziony zostaje niemiecki żołnierz mieszkańcy alpejskiego miasteczka nie mają wyjścia – muszą urządzić obławę i pozbyć się groźnego zwierzęcia raz na zawsze.
Wbrew pozorom „Bella i Sebastian” to nie tylko historia małego chłopca i zdziczałego owczarka (a może raczej puchatego, pirenejskiego psa górskiego?). Głównym, chociaż dziejącym się nieco w tle wątkiem, jest przerzucanie Żydów przez granicę. Mieszkańcy górskiej osady nie robią tego dla pieniędzy. Ich wartości są znacznie potężniejsze i ignorują grożące im niebezpieczeństwo. Tu chodzi o ludzkie życie, a kto może dbać o nie bardziej niż miejscowy lekarz?
Nie każdy film potrzebuje zaawansowanej technologii i setek efektów specjalnych. To właśnie udowadniają produkcje takie jak „Bella i Sebastian”. Przepiękne, górskie krajobrazy, dopasowana ścieżka dźwiękowa, dobra charakteryzacja i kostiumy oraz świetna, naturalna gra aktorska. To wszystko sprawia, że ciekawie opowiedziana, wzruszająca historia staje się niezwykle wręcz rzeczywista.
Myślę, że „Bella i Sebastian” to świetna produkcja familijna. Z pewnością nie jest to hit kinowy, a film znacznie lepiej będzie obejrzeć w zaciszu własnego domu, w jakiś spokojny weekend. Sądzę jednak, że warto się z nim zapoznać. Posiada wiele ciepła i wyższych wartości, którymi niewymuszenie i z lekkością podzieli się z widzem. Obejrzenie polecam zarówno młodszym jak i starszym – tu przede wszystkim osobom, które kochają piękne scenerie i marzą o tym by zrelaksować się przy czymś pięknym, sympatycznym i spokojnym.
Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Monolith Studio
![Przystojny szeryf, małe miasteczko, rodzinne tajemnice i odrobina niebezpieczeństwa. Do tego zaśnieżona Montana i uroczy domek nad jeziorem. Brzmi zachęcająco, prawda? „Pod złotym niebem” Devney Perry to jedna z tych książek, przy których można miło spędzić wieczór, a przy okazji trochę pogłówkować. Bo choć romans gra tutaj ważną rolę, to zagadka kryminalna wcale nie pozostaje w jego cieniu.
[…]
Przyznam, że najbardziej spodobało mi się połączenie romansu z tajemnicą. Lubię historie miłosne, ale jeszcze bardziej lubię, kiedy oprócz wzdychania do przystojnego bohatera mam nad czym się zastanawiać. Tutaj naprawdę sporo się dzieje! Ilsa odkrywa kolejne sekrety ojca, zagrożenie staje się coraz bardziej realne, a ja z ciekawością śledziłam, dokąd zaprowadzą ją poszukiwania.
Sam romans również przypadł mi do gustu. Cosi jest odpowiedzialnym, troskliwym ojcem, który nie podejmuje decyzji wyłącznie pod wpływem chwili. Ilsa natomiast ma charakter i nie zamierza siedzieć z założonymi rękami. Między tą dwójką szybko pojawia się chemia, ale na szczęście nie brakuje też zwyczajnych rozmów, wzajemnego wsparcia i całkiem życiowych dylematów. Szczególnie że w niewielkim miasteczku trudno cokolwiek utrzymać w tajemnicy.
Podobało mi się również to, że autorka nie zapomniała o zagadce, kiedy między bohaterami zaczęło robić się romantycznie. Oba wątki dobrze się uzupełniają, a historia płynie naprawdę przyjemnie. Nie jest przesadnie skomplikowana, ale potrafi zaskoczyć. Potrafi też sprawić, że trudno odłożyć książkę przed przeczytaniem kolejnego rozdziału.
„Pod złotym niebem” to sympatyczny romans z kryminalną nutą, ciekawymi bohaterami i świetnym klimatem małego miasteczka. Trochę miłości, rodzinnych sekretów, niebezpiecznych sytuacji i poszukiwania skarbu. Wszystko w odpowiednich proporcjach. Podczas lektury bawiłam się naprawdę dobrze i z przyjemnością sięgnę po kolejną książkę Devney Perry. Zwłaszcza jeśli znów zabierze mnie w góry Montany!
—
Pełną recenzję znajdziesz na moim blogu miye.eu 💕#bookstagrampl @mediarodzina.wydawnictwo @gorzka.czekolada.wydawnictwo](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)
Koralina
jest to jeden z tych filmów, których nie obejrzę, za bardzo bym się wzruszyła