Był ciepły, wrześniowy wieczór. Słońce zbliżało się ku zachodowi, czerwonymi promieniami oświetlając budynki Częstochowy. Mieszczący się przy ulicy Cichej Dom studencki „Solaris” rozlokowany był w dwóch sporych, świeżo pobielonym budynkach. Leżał niedaleko stacji kolejowej. Mimo to Eliza z trudem doszła tam z dworca. Jej sportowa, przewieszona przez ramię torba była cholernie ciężka. W końcu niosła…
Siedziałam na drewnianej ławie, koło Marka. Skończył właśnie opowiadać jakiś dowcip i wszyscy się zaśmiali. Jak zwykle był duszą towarzystwa, a mnie w dalszym ciągu dziwiło, że jesteśmy razem. Byliśmy parą od ponad roku. I był to naprawdę udany związek, mimo, że pochodziliśmy z dwóch diametralnie różnych światów. On, imprezowicz i student prawa, z milionem…
Dominik skrzywił się na dźwięk odgłosów dochodzących z jego mieszkania. Wspaniale! Jego współlokatorzy znowu urządzili sobie imprezę. Jak on tego nienawidził! Wziął głęboki oddech i wszedł do środka. Przepchnął się pomiędzy zajmującymi salon, rozbawionymi osobami. Jakaś dziewczyna chwyciła go za przedramię. Odwrócił się ku niej jeszcze bardziej wkurzony. – Spróbuj mnie jeszcze raz dotknąć to…
Huk i błysk, a później strugi deszczu. Stałam pod dachem, przed budynkiem stacji benzynowej i nie wiedziałam co ze sobą zrobić. Zostałam tutaj, całkiem sama, po środku niczego. Bez bagażu, pieniędzy, dokumentów. Miałam tylko bezużyteczny telefon komórkowy, z którego i tak nie było do kogo zadzwonić. Chyba, że… Obiecałam sobie, że nigdy więcej… ale teraz,…
Zalogowałam się na Facebooka. Niedługo miałam odwiedzić moje rodzinne miasto i fajnie byłoby spotkać starych znajomych. Nie widzieliśmy się od zakończenia szkoły. Właściwie rzadko kiedy bywałam w domu. Nikt tam specjalnie za mną nie tęsknił, ale przecież czasem trzeba było… Okazało się, że niemal wszyscy powyjeżdżali i zapowiadały się bardzo samotne wakacje. Jedynie od czasu…
Siedziałam skulona na podłodze, w rogu pokoju. Plecami opierałam się o zimną ścianę. Czułam się tak cholernie samotna, jak nigdy dotąd. Przez całe swoje życie wierzyłam w magię, a dziś… to wszystko było tylko głupim snem! Dotknęłam dłonią piekącego po silnym uderzeniu policzka. Dlaczego? Czy nic, już nigdy, nie będzie dobrze? Ten dzień rozpoczął się…
W pociągu panowała cisza, którą zakłócał jedynie turkot pędzącej po torach maszyny. Elena to przysypiała, to się budziła. Jechała już od kilku godzin, a jeszcze czekała ją niemal równie daleka podróż. Zatrzymali się na kolejnej stacji. Otworzyła oczy, nagle zdając sobie sprawę, że to już Wrocław. Drzwi przedziału rozsunęły się i do środka wszedł chłopak….
Pogoda nie była zbyt piękna, ale Eliza się tym nie przejmowała. Siedziała pośrodku niczego, na otaczającym nieistniejący już pomnik murze. To było jedno z tych uwielbianych przez młodzież miejsc. Mogli tu imprezować dowoli. Krzaki, pola, las i żadnej drogi dojazdowej dla ewentualnych patroli policyjnych. Ona jednak nie przyszła tu się bawić. Mimo chłodnych, jesiennych dni,…
Stało się. Zaczęłam umawiać się z Aleksem. Wyglądało na to, że naprawdę mu zależy. Bardzo się starał i nawet Daniela, mimo całej ich nienawiści, omijał szerokim łukiem. Otworzyłam oczy, by nie tylko czuć smak jego ust, ale także widzieć jego twarz. Minęły dwa tygodnie i po oparzeniach na jego twarzy i rękach zostały już tylko…
Późna jesień była kapryśna. Jednego dnia świeciło słońce, drugiego wiał już porywisty wiatr, a z nieba woda lała się niczym z wiader. Tego dnia było pogodnie. Emily osłoniła dłonią oczy przed rażącym światłem słońca. Budynek przed którym stała, trzymając w ręce powycieraną walizkę, nie wyglądał przyjaźnie, a jednak to miał być jej nowy dom, surowy…
![„Mapa pragnień” to książka, która od pierwszych stron zapowiada historię pełną emocji, strat i prób odnalezienia siebie na nowo. Alice Kellen sięga po temat bólu, żałoby i miłości, ale robi to w sposób bardzo przystępny, bez zbędnego patosu. To opowieść o dziewczynie, która przez całe życie była gdzieś obok, w cieniu cudzych potrzeb, a potem nagle musi odpowiedzieć sobie na pytanie, kim właściwie jest.
[…]
Najbardziej spodobał mi się sam pomysł wyjściowy. Motyw mapy, która ma pomóc bohaterce odkryć własne pragnienia, naprawdę brzmi ciekawie i daje duże pole do stworzenia poruszającej historii. W książce wyraźnie widać też przemianę Grace. Na początku jej postawa może drażnić, bo jest wycofana, bierna i pogodzona z tym, że sama dla siebie właściwie nie istnieje. Z czasem jednak coraz lepiej rozumie się, skąd bierze się jej zagubienie. Trudno oceniać ją surowo, kiedy całe jej życie było podporządkowane komuś innemu.
[…]
Nie ukrywam jednak, że miałam wobec tej historii trochę większe oczekiwania. Sama koncepcja była bardzo obiecująca i chyba liczyłam na coś bardziej zaskakującego. Niestety dość szybko zaczęłam domyślać się, w jakim kierunku to wszystko zmierza. Nie zepsuło mi to całkiem lektury, ale sprawiło, że zabrakło mi efektu mocniejszego uderzenia. Emocje były, wzruszenie też, tylko fabularnie oczekiwałam trochę więcej.
„Mapa pragnień” to poruszająca opowieść o żałobie, stracie, miłości i powolnym odzyskiwaniu siebie. O zamykaniu przeszłości. O uczeniu się życia od nowa. Alice Kellen pokazuje, że potrafi pisać o trudnych emocjach w sposób lekki, ale trafny. Mimo że nie wszystko mnie tutaj zaskoczyło, była to książka wartościowa i pełna ciepłych refleksji. Taka, która przypomina, że nawet po największej stracie można jeszcze odnaleźć w sobie pragnienia, marzenia i odwagę, by ruszyć dalej.
Pełną recenzję książki znajdziesz na moim blogu - miye.eu #bookstagrampl #wartościowalektura #mustread #takczytam #czytaniejestfajne](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)