Stałam przed budynkiem mojej nowej szkoły. Był środek marca, a ja dopiero teraz miałam zacząć drugi semestr. Liceum imienia świętego Franciszka samo w sobie nie wyglądało groźne, przerażało jednak swoim ogromem i rozmachem. Żółty budynek z białą fasadą stanowił przyjemny widok dla oka, tu jednak znajdował się tylko sekretariat i niektóre sale lekcyjne. Cały kompleks…
Nie miałam ochoty tu być. Nigdy nie chciałam znaleźć się w tej szkole, ale mój ojciec miał na ten temat inne zdanie. Akademia wojskowa, według niego, dla córki pułkownika była idealnym rozwiązaniem. Szłam szkolnym korytarzem, jak zwykle zatopiona w swoim własnym świecie, zamyślona i nieobecna. Wcale więc nie zdziwiło mnie, że niechcący na kogoś wpadłam….
Rozdział I Czuł jej strach. Wiedział, że to jego się bała. Dobrze. Tak właśnie powinno być. Siedziała na otomanie, w białej, sięgającej ziemi, koszuli nocnej. Długie, kasztanowe włosy splecione miała w luźny warkocz. Piękna, cudowna i tylko jego. Jej przyspieszony oddech, szybsze bicie serca… to wszystko sprawiało, że ledwo nad sobą panował. Podniosła na niego…
Denazen to korporacja, która gromadzi ludzi o nadprzyrodzonych zdolnościach – interesują ją przede wszystkim tacy, którzy władają śmiercionośnym talentem. Jedni uczestnicy programu uważają, że pomaga im dostosować się do świata, inni jednak stają się po prostu bezlitośnie wykorzystywanymi więźniami. Dotyk Nastoletnia Denzee Cross zrobi wszystko by jak najbardziej dopiec ojcu. Gdy więc spotyka w lesie…
„Wybrana o zmroku” to piąty, wieńczący serię, tom cyklu „Wodospady Cienia”. C.C. Hunter opowiada historię nastoletniej Kylie Galen, która dowiedziała się, że świat istot nadnaturalnych istnieje, a ona sama jest jedną z nich. W poprzednim tomie Kylie zdecydowała się opuścić szkołę w Wodospadach Cienia i zamieszkać z dziadkiem – również kameleonem, tak jak ona sama….
Jeżeli uważacie, że do wydania książki trzeba być po pięćdziesiątce, mieć doktorat i dobre znajomości, to grubo się mylicie! Katarzyna Berenika Miszczuk swoją pierwszą powieść napisała w wieku 15 lat, a wydała zaledwie 3 lata później! Teraz, jako studentka, kontynuuje swoją literacką przygodę, a towarzyszy jej wierne grono fanów (zwłaszcza tych facebookowych, którzy na profilu Diablicy licytują…
Dominik skrzywił się na dźwięk odgłosów dochodzących z jego mieszkania. Wspaniale! Jego współlokatorzy znowu urządzili sobie imprezę. Jak on tego nienawidził! Wziął głęboki oddech i wszedł do środka. Przepchnął się pomiędzy zajmującymi salon, rozbawionymi osobami. Jakaś dziewczyna chwyciła go za przedramię. Odwrócił się ku niej jeszcze bardziej wkurzony. – Spróbuj mnie jeszcze raz dotknąć to…
Zalogowałam się na Facebooka. Niedługo miałam odwiedzić moje rodzinne miasto i fajnie byłoby spotkać starych znajomych. Nie widzieliśmy się od zakończenia szkoły. Właściwie rzadko kiedy bywałam w domu. Nikt tam specjalnie za mną nie tęsknił, ale przecież czasem trzeba było… Okazało się, że niemal wszyscy powyjeżdżali i zapowiadały się bardzo samotne wakacje. Jedynie od czasu…
Na niebie jasno świeciło słońce. Nie zasnuwały go żadne chmury, dzięki czemu widać było aż pięć z siedmiu księżyców Dareshi. Niewielu śmiałków zapuszczało się tak głęboko w Anduriańską puszczę, ale Emi szła pewnym krokiem przez gęsty las. Czuła się tu jak w domu. Nie było tu nic, co mogłoby chcieć ją skrzywdzić. Tym razem jej cel stanowiła niewielka, urokliwa polana, gęsto pokryta mchem, a o tej porze roku także drobnymi, niebieskimi kwiatkami ardenii. Marzyła o tym, żeby położyć się na miękkim poszyciu i godzinami wpatrywać się w to cudowne, olśniewające niebo.
Pogoda nie była zbyt piękna, ale Eliza się tym nie przejmowała. Siedziała pośrodku niczego, na otaczającym nieistniejący już pomnik murze. To było jedno z tych uwielbianych przez młodzież miejsc. Mogli tu imprezować dowoli. Krzaki, pola, las i żadnej drogi dojazdowej dla ewentualnych patroli policyjnych. Ona jednak nie przyszła tu się bawić. Mimo chłodnych, jesiennych dni,…
![Za każdym razem, kiedy sięgam po kolejną książkę Jennifer Lynn Barnes, myślę sobie, że tym razem już chyba wiem, czego się spodziewać. I za każdym razem autorka bardzo szybko udowadnia mi, że jednak nie. „The Fixers. Próba sił” miałam tylko zacząć, przeczytać kilka rozdziałów i odłożyć na później. Skończyło się oczywiście na tym, że pochłonęłam całość w jeden dzień. Cóż… typowa Barnes.
[…]
Ten tom podobał mi się chyba jeszcze bardziej niż pierwszy. Od początku czuć, że nie będzie to zwyczajna historia o licealnej rywalizacji. Szkolne konflikty mieszają się tutaj z grą o wpływy, a niektóre nazwiska znaczą zdecydowanie więcej niż najlepsze oceny czy popularność na korytarzu.
Tess polubiłam jeszcze mocniej. Jest inteligentna, uparta, błyskawicznie łączy fakty i oczywiście regularnie wpada w sam środek wydarzeń, od których rozsądniejsza osoba trzymałaby się bardzo daleko. Trochę przypomina inne bohaterki Jennifer Lynn Barnes, ale zupełnie mi to nie przeszkadza. Skoro ten schemat działa tak dobrze, nie widzę powodu, żeby z niego rezygnować.
Najbardziej lubię jednak sam klimat tej serii. Tutaj wiedza naprawdę jest walutą. Każdy coś wie, każdy coś ukrywa, a odpowiednia informacja potrafi dać większą przewagę niż pieniądze. Do tego dochodzi mnóstwo zwrotów akcji. Gdy już wydawało mi się, że zaczynam rozumieć, co właściwie się dzieje, kolejny rozdział bardzo uprzejmie burzył całą moją teorię.
Emocje są, napięcie jest, tajemnice również. I oczywiście ten charakterystyczny dla Barnes moment: „jeszcze tylko jeden rozdział”, po którym nagle orientujemy się, że zostało ich pięć.
„The Fixers. Próba sił” to naprawdę udana kontynuacja i dla mnie zdecydowanie mocniejsza część tej historii. Polityczne intrygi, szkolna rywalizacja, rodzinne sekrety i bohaterowie, którym nie zawsze można ufać, tworzą mieszankę, od której trudno się oderwać.
—
Pełną recenzję znajdziesz na moim blogu www.miye.eu #mustread #bookstagrampl [współpraca recenzencka]](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)