Nareszcie na świecie pojawiła się moja długo oczekiwana córeczka. Jest naprawdę maleńka (przy urodzeniu ważyła 2890 gram) i wyślizguje się z wszystkich swoich ubranek. Powoli wracamy do rzeczywistego świata, a ja zbieram siły by ponownie zająć się nieco zaniedbanym wordpressem.
Vicky
5 komentarzy
Leave a Reply to Ada / Cancel Reply
Ostatnie Recenzje
Najpopularniejsze Artykuły
Dziewczyna z wrzosowisk – Lucinda Riley
Dziewczyna z wrzosowisk Kocham ten nowy trend na wydawanie książek w obłędnych szatach graficznych. Uległo mu również wydawnictwo Albatros, dzięki czemu na rynku pojawiło się …Czytaj dalej »Dylemat wagonika
Dylemat wagonika Dylemat wagonika to eksperyment myślowy z zakresu etyki, który został po raz pierwszy sformułowany przez brytyjską filozofkę Philippę Foot w 1967 roku. Eksperyment …Czytaj dalej »Nogi stonogi na lodzie
Nogi stonogi na lodzie Ostatnio zastanawiałam się nad pograniem z córką w jakąś zimową grę, gdyż zeszłoroczny tytuł „Pędzące żółwie. Wyścig do choinki” sprawił nam …Czytaj dalej »Box Proud Pink od Pure Beauty
Box Proud Pink od Pure Beauty Co sprawia wam radość? Czy potraficie się cieszyć z drobnych przyjemności? Mnie samej co miesiąc wiele radości sprawia otwieranie …Czytaj dalej »LEGO Technic NEOM McLaren Extreme E Race Car
LEGO Technic NEOM McLaren Extreme E Race Car McLaren to renomowana firma, która zasłynęła na arenie międzynarodowej dzięki swoim osiągnięciom w inżynierii, technologii oraz motorsporcie. …Czytaj dalej »Bogobójczyni – Hannah Kaner
Bogobójczyni Lubicie młodzieżową fantastkę? Ja bardzo! Trudno w niej jednak o jakikolwiek powiew świeżości. Na szczęście nie jest to regułą. „Bogobójczyni” Hannah Kaner to powieść, …Czytaj dalej »Na kocią łapę ♥ TOMY #01 – #03
Na kocią łapę Japończycy w swojej kulturze mają dla kotów szczególne miejsce. Są one postrzegane zarówno jako stworzenia magiczne, przynoszące szczęście, jak i istoty związane …Czytaj dalej »
![„Mapa pragnień” to książka, która od pierwszych stron zapowiada historię pełną emocji, strat i prób odnalezienia siebie na nowo. Alice Kellen sięga po temat bólu, żałoby i miłości, ale robi to w sposób bardzo przystępny, bez zbędnego patosu. To opowieść o dziewczynie, która przez całe życie była gdzieś obok, w cieniu cudzych potrzeb, a potem nagle musi odpowiedzieć sobie na pytanie, kim właściwie jest.
[…]
Najbardziej spodobał mi się sam pomysł wyjściowy. Motyw mapy, która ma pomóc bohaterce odkryć własne pragnienia, naprawdę brzmi ciekawie i daje duże pole do stworzenia poruszającej historii. W książce wyraźnie widać też przemianę Grace. Na początku jej postawa może drażnić, bo jest wycofana, bierna i pogodzona z tym, że sama dla siebie właściwie nie istnieje. Z czasem jednak coraz lepiej rozumie się, skąd bierze się jej zagubienie. Trudno oceniać ją surowo, kiedy całe jej życie było podporządkowane komuś innemu.
[…]
Nie ukrywam jednak, że miałam wobec tej historii trochę większe oczekiwania. Sama koncepcja była bardzo obiecująca i chyba liczyłam na coś bardziej zaskakującego. Niestety dość szybko zaczęłam domyślać się, w jakim kierunku to wszystko zmierza. Nie zepsuło mi to całkiem lektury, ale sprawiło, że zabrakło mi efektu mocniejszego uderzenia. Emocje były, wzruszenie też, tylko fabularnie oczekiwałam trochę więcej.
„Mapa pragnień” to poruszająca opowieść o żałobie, stracie, miłości i powolnym odzyskiwaniu siebie. O zamykaniu przeszłości. O uczeniu się życia od nowa. Alice Kellen pokazuje, że potrafi pisać o trudnych emocjach w sposób lekki, ale trafny. Mimo że nie wszystko mnie tutaj zaskoczyło, była to książka wartościowa i pełna ciepłych refleksji. Taka, która przypomina, że nawet po największej stracie można jeszcze odnaleźć w sobie pragnienia, marzenia i odwagę, by ruszyć dalej.
Pełną recenzję książki znajdziesz na moim blogu - miye.eu #bookstagrampl #wartościowalektura #mustread #takczytam #czytaniejestfajne](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)
Dream
Ojejku! Gratulacje!
Faith
O rany! Gratulacje!
Ada
Gratulacje!
pomaranczowa
Gratulacje! Jest śliczna!
TalaZ
Szczere i ogromne gratulacje 😀 Cudowna dziewczyna 🙂 Doskonale Cię rozumiem z tymi za dużymi ubrankami 😀 Moja córa urodziła się z wagą 2700 g. i miała tylko 51 cm 😀