Oczy ciemności „Oczy ciemności” to powieść napisana na początku lat ’80 ubiegłego wieku. Jednak Autor wspomina w książce o wirusie „Wuhan 400’’, który zagraża ludzkości. Mimo że nie miało to zapewne nic wspólnego z pandemią obecnych czasów, sama zbieżność faktów wydaje się niepokojąca i skłoniła czytelników do sięgnięcia po powieść spod pióra Deana Koontza. Zarys…
![„Mapa pragnień” to książka, która od pierwszych stron zapowiada historię pełną emocji, strat i prób odnalezienia siebie na nowo. Alice Kellen sięga po temat bólu, żałoby i miłości, ale robi to w sposób bardzo przystępny, bez zbędnego patosu. To opowieść o dziewczynie, która przez całe życie była gdzieś obok, w cieniu cudzych potrzeb, a potem nagle musi odpowiedzieć sobie na pytanie, kim właściwie jest.
[…]
Najbardziej spodobał mi się sam pomysł wyjściowy. Motyw mapy, która ma pomóc bohaterce odkryć własne pragnienia, naprawdę brzmi ciekawie i daje duże pole do stworzenia poruszającej historii. W książce wyraźnie widać też przemianę Grace. Na początku jej postawa może drażnić, bo jest wycofana, bierna i pogodzona z tym, że sama dla siebie właściwie nie istnieje. Z czasem jednak coraz lepiej rozumie się, skąd bierze się jej zagubienie. Trudno oceniać ją surowo, kiedy całe jej życie było podporządkowane komuś innemu.
[…]
Nie ukrywam jednak, że miałam wobec tej historii trochę większe oczekiwania. Sama koncepcja była bardzo obiecująca i chyba liczyłam na coś bardziej zaskakującego. Niestety dość szybko zaczęłam domyślać się, w jakim kierunku to wszystko zmierza. Nie zepsuło mi to całkiem lektury, ale sprawiło, że zabrakło mi efektu mocniejszego uderzenia. Emocje były, wzruszenie też, tylko fabularnie oczekiwałam trochę więcej.
„Mapa pragnień” to poruszająca opowieść o żałobie, stracie, miłości i powolnym odzyskiwaniu siebie. O zamykaniu przeszłości. O uczeniu się życia od nowa. Alice Kellen pokazuje, że potrafi pisać o trudnych emocjach w sposób lekki, ale trafny. Mimo że nie wszystko mnie tutaj zaskoczyło, była to książka wartościowa i pełna ciepłych refleksji. Taka, która przypomina, że nawet po największej stracie można jeszcze odnaleźć w sobie pragnienia, marzenia i odwagę, by ruszyć dalej.
Pełną recenzję książki znajdziesz na moim blogu - miye.eu #bookstagrampl #wartościowalektura #mustread #takczytam #czytaniejestfajne](https://miye.eu/wp-content/plugins/instagram-feed/img/placeholder.png)