Rose i zaginiona księżniczka – Holly Webb

Date
mar, 17, 2014

rose2“Zaginiona księżniczka” to drugi tom wciągających przygód dziesięcioletniej, osieroconej dziewczynki o imieniu Rose. Magiczny talent małej pokojówki z każdym dniem rozwija się coraz bardziej, ale jej życie wcale nie stało się dzięki temu prostsze. Pozostała służba albo się jej boi, albo nienawidzi. Do tego po traumatycznych wydarzeniach, ze złą, pijąca krew dzieci czarownicą w roli głównej, kraj buntuje się przeciwko magom. Gdy do tego dołączyć jeszcze srogą, magiczną zimę i próby porwania uwielbianej przez wszystkich księżniczki Jane, państwo stanie na skraju wojny domowej. Rose, jako uczennica sławnego maga, na wyraźne życzenie króla, narażając własne życie, staje na straży jego ukochanej córki.

Pierwsza książeczka z cyklu o Rose była niezwykle pomysłowa. Wciągała od pierwszych stron. Drugiej również niczego nie brakuje. Tym razem również Holly Webb wykazała się niezwykłą wyobraźnią, choć w dalszym ciągu, w tym co pisze, zawarte jest więcej smutku niż wesołości. Przyznam jednak, że w dalszym ciągu liczę na szczęśliwe zakończenie serii o małej dziewczynce, która chwyta wszystkie, jakże rzadkie w jej życiu, okruszki szczęścia.

Cała historia skupia się wokół głównej bohaterki. To o jej życiu czytamy w tej niepozornej książeczce, a ono wygląda bardzo barwnie. Niekiedy jest cudowne i usłane różami, ale przez większość czasu na drodze małej dziewczynki piętrzą się wysokie przeszkody. Przygody Rose są wciągające i niezwykle pomysłowe, a opisy magicznych przedmiotów niekiedy dorównują tym z serii o “Harrym Potterze”. Kunsztu i daru ubierania myśli w słowa Holly Webb z pewnością nie brakuje.

Oprócz tego, że ciekawie, to powieść jest również bardzo dobrze napisana. Nie ma w niej dłużyzn, opisy są w sam raz, a jej język jest przyjemny w odbiorze. Fabuła została przemyślana, akcja natomiast toczy się w idealnym tempie, by zaintrygować czytelnika, jednocześnie przekazując to co się dzieje w prosty i niezawikłany sposób. To właśnie w literaturze dziecięcej cenię sobie najbardziej. Wydanie również nie pozostawia wiele do życzenia. Korekta znacznie się poprawiła (w porównaniu do pierwszego tomu). Okładka przywodzi na myśl zimowy klimat historii. I oczywiście widnieje na niej mała, samotna dziewczynka, którą Rose, mimo tego, że otaczają ją przyjaciele, chyba już na zawsze pozostanie.

Nie pozostaje mi nic innego, jak książkę ciepło wszystkim polecić. To jedna z takich powieści, którą czytałabym dziecku obok twórczości Astrid Lindgren czy legendarnego wręcz “Hobbita”. To piękna, nieco smutna, nie pozbawiona przemyśleń baśń i magiczna historia o prawdziwym, niekiedy naprawdę trudnym, życiu.

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję grupie wydawniczej Publicat

Publicat Logooo1

Vicky

Trochę nieśmiała, zawsze odrobinę rozkojarzona i najczęściej w czymś głęboko zaczytana. Kocha fantastykę i kulturę Japonii. Z zamiłowaniem tworzy opowiadania i irytuje otaczających ją ludzi. Oprócz bloga (przez zupełny przypadek) prowadzi portale PapieroweMotyle, DuzeKa oraz Secretum. Ps. Nie zapomnij zostawić swojego linka w komentarzu, żebym również mogła odwiedzić Twoją stronę!

Leave a comment

Najnowsze Patronaty


  • Wiedźmy Kijowa

Ostatnie Recenzje



Najpopularniejsze Opowiadania


  • Pieśń Księżyca

    Pieśń Księżyca

    Na niebie jasno świeciło słońce. Nie zasnuwały go żadne chmury, dzięki czemu widać było aż pięć z siedmiu księżyców Dareshi. Niewielu śmiałków zapuszczało się tak …Czytaj dalej »
  • Broken Visions

    Broken Visions

    Zbliżała się wiosna, czas kwitnących wiśni, ale w tym roku było wyjątkowo chłodno i deszczowo. Sayuri odnosiła wrażenie, że to najgorszy dzień jej życia. Właściwie, …Czytaj dalej »
  • Muzyka Duszy

    Muzyka Duszy

    Królestwo Hanaji Dannae wtuliła twarz w dłonie cicho łkając. Złote włosy, które sięgały jej niemal bioder, falistą kaskadą opadały teraz na skuloną postać, niczym kurtyna …Czytaj dalej »
  • Kropla Łez

    Kropla Łez

    Siedziałam skulona na podłodze, w rogu pokoju. Plecami opierałam się o zimną ścianę. Czułam się tak cholernie samotna, jak nigdy dotąd. Przez całe swoje życie …Czytaj dalej »
  • Akademia

    Akademia

    Nie miałam ochoty tu być. Nigdy nie chciałam znaleźć się w tej szkole, ale mój ojciec miał na ten temat inne zdanie. Akademia wojskowa, według …Czytaj dalej »
  • Córka Demona

    Córka Demona

    Gabriela nie bawiła się dobrze. Wieczór okazał się kompletną porażką. Jarek z którym tutaj przyszła pewnie teraz wymiotował gdzieś w kącie. Czemu właściwie się z …Czytaj dalej »
  • Deja Vu

    Deja Vu

    Rozdział I Czuł jej strach. Wiedział, że to jego się bała. Dobrze. Tak właśnie powinno być. Siedziała na otomanie, w białej, sięgającej ziemi, koszuli nocnej. …Czytaj dalej »