Pensjonat na wrzosowisku – Anna Łajkowska

Date
cze, 21, 2012

Jak niewiele w życiu potrzebujemy do szczęścia i jak łatwo jest to szczęście w głupi sposób utracić. Dobrze jest mieć marzenia i dążyć do ich realizacji. Miłość, nadzieja, dzieci i wspólna przyszłość, mogą łączyć ludzi znacznie silniejszymi więzami niż pożądanie. Świat może być cudowny, a życie wspaniałe, wystarczy jedynie, że sami nad tym popracujemy.

„Pensjonat na wrzosowisku” to przede wszystkim historia pewnej rodziny. Basia i Marek są szczęśliwym małżeństwem. Mają dwie starsze córki i małego synka. Pewnego jednak dnia kobieta stwierdza, że takie życie, to nie jest to, czego pragnie. Odmawia wyjazdu z mężem na wakacje i zamiast tego wyrusza na samotną wycieczkę z kilkuletnim Marcinkiem. U celu swojej podróży poznaje wielu niezwykłych ludzi. Odnajduje się w niewielkim miasteczku w pobliżu wrzosowisk i pragnie stać się częścią jego piękna. Dopiero teraz zaczyna mieć prawdziwe marzenia.

Po kolei, ze strony na stronę, poznajemy bohaterów powieści – ich myśli, uczucia, pragnienia. Wszystko to przeplatane jest wspomnieniami z pamiętnika Joli, kuzynki Basi, która przez wiele lat miała romans z żonatym mężczyzną. Postacie w książce są niezwykłe. Mają w sobie wiele rzeczywistości i jakąś taką uspokajającą codzienność, ale jednocześnie niewiele w nich rzeczy typowych. Basia to żona i matka, która bez przerwy kłóci się ze swoimi dziećmi i ma dosyć rutyny. Jej córki mają różne charaktery, jedna jest pracowita i lubi pomagać, druga to egoistyczny leń. Mąż Basi, Marek, pragnie spełnić swoje zawodowe ambicje, ale jednocześnie bardzo dba o swoją żonę. Charoll, właścicielka pensjonatu na wrzosowisku, jest dzielną, doświadczoną przez los kobietą, która stara się ze wszystkich sił o dalsze, szczęśliwe życie. Bohaterom nie brakuje barw, a każdy z nich to postać dopracowana i intrygująca.

Książka jest bardzo ładna. To typowa powieść obyczajowa. Taka pełna ciepła i rodzinna. Muszę przyznać, że akcji historia nie ma wartkiej, a wręcz przeciwnie – niemal nic się nie dzieje. Mimo to czyta się ją z przyjemnością i ani trochę nie nudzi. Autorka ma dobry styl i potrafi wciągnąć w swoją opowieść czytelnika. Momentów wzruszających było wiele, zabawnych niemal wcale. To lektura, która wymaga przemyśleń. To właśnie tego typu historie sprawiają, że ludzie zmieniają swój pogląd na życie.

Wydanie „Pensjonatu na wrzosowisku” również mi się podobało. Przede wszystkim przepiękna jest okładka. Z pewnością chciałabym odwiedzić miejsce, które pokazane zostało na zdjęciu. Błędów edytorskich również nie zauważyłam, a to ważne w trakcie czytania. Książka jest króciutka – liczy sobie niespełna 250 stron i bardzo szybko się ją czyta.

Wrażenie wywarły na mnie opisy miast Wielkiej Brytanii i problemów jakie dla Polaków mogą się wiązać z tamtejszym życiem. Autorka również w niezwykle interesującym stylu oddała różnice w sposobie myślenia Anglików i Polaków. Ponieważ pisze z własnego doświadczenia, wszystkie sytuacje i miejsca żyją własnym życiem i wyglądają na jak najbardziej realne.

Właściwie do książki tak naprawdę nie mam żadnych zastrzeżeń i bardzo mi się podobała, mimo, że jest miejscami dość „leniwa”. Nie chodzi mi tu o dłużyzny, a raczej o taką typową akcję powieści obyczajowych, podejrzewam jednak, że nie dla wszystkich czytelników (a zwłaszcza czytelniczek) będzie to wadą. Lektura w sam raz na problemy i leniwe, wakacyjne dni. Gorąco zachęcam do przeczytania.

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję wydawnictwu Damidos.

Vicky

4 komentarze

  1. Odpowiedz

    Immora

    22 czerwca 2012

    Fanką powieści obyczajowych nie jestem, więc raczej nie sięgnę po tę pozycję… Niestety 🙂

  2. Odpowiedz

    wiki

    27 czerwca 2012

    Niezbyt lubię książki polskich autorów. Okładka jest nawiązująca do tytułu, który kojarzy nam się z letnim romansem. Dla niektórych może to być forma relaksu w słoneczne dni, a dla innych zmarnowanie czasu… Mimo, że recenzja jest napisana w bardzo dobry sposób i przyciąga to raczej nie sięgnę po książkę…

  3. Odpowiedz

    Kardi

    27 czerwca 2012

    A mnie się okładka właśnie niezbyt podoba. Wrzosowisko oczywiście jest cudowne i z radością zobaczyłabym je na własne oczy, ale okno wiszące na horyzoncie wygląda co najmniej kiczowato i psuje dobry efekt przyrody ;). Co do książki – przez całe życie czytałam może ze dwie albo trzy powieści obyczajowe i nawet nie mogę powiedzieć czy je lubię. Jedna bowiem była świetna, druga taka średnia, a trzeciej to chyba nawet nie dokończyłam (z tego co pamiętam), a bardzo nie lubię zostawiać nieskończonych książek. Może sięgnę po tą, skoro recenzja jest taka przychylna (i wciąga!), a książka ma coś z takiej liryki dnia powszedniego. Czasami to dobrze, może właśnie w wakacje :).

  4. Odpowiedz

    Hiperbola

    2 lipca 2012

    Ostatnio staram się właśnie czytać więcej książek polskich autorów 🙂 Coś czuję,że i na ten utwór się skuszę 🙂

Leave a comment

Najnowsze Patronaty


  • Wiedźmy Kijowa

Najpopularniejsze Opowiadania


  • Jak w Bajce

    Jak w Bajce

    Stałam przed budynkiem mojej nowej szkoły. Był środek marca, a ja dopiero teraz miałam zacząć drugi semestr. Liceum imienia świętego Franciszka samo w sobie nie …Czytaj dalej »
  • Kropla Łez

    Kropla Łez

    Siedziałam skulona na podłodze, w rogu pokoju. Plecami opierałam się o zimną ścianę. Czułam się tak cholernie samotna, jak nigdy dotąd. Przez całe swoje życie …Czytaj dalej »
  • Pieśń Księżyca

    Pieśń Księżyca

    Na niebie jasno świeciło słońce. Nie zasnuwały go żadne chmury, dzięki czemu widać było aż pięć z siedmiu księżyców Dareshi. Niewielu śmiałków zapuszczało się tak …Czytaj dalej »
  • Broken Visions

    Broken Visions

    Zbliżała się wiosna, czas kwitnących wiśni, ale w tym roku było wyjątkowo chłodno i deszczowo. Sayuri odnosiła wrażenie, że to najgorszy dzień jej życia. Właściwie, …Czytaj dalej »
  • Akademia

    Akademia

    Nie miałam ochoty tu być. Nigdy nie chciałam znaleźć się w tej szkole, ale mój ojciec miał na ten temat inne zdanie. Akademia wojskowa, według …Czytaj dalej »