Biała Róża – Amy Ewing

Date
lut, 22, 2016

BialaRoza-Front_CMYK300-400x600„Biała Róża” to kontynuacja historii rozpoczętej w powieści „Klejnot” spod pióra amerykańskiej pisarki Amy Ewing. Co ciekawe pierwsza z książek była pisana jako praca magisterska autorki, gdy ta kończyła kierunek kreatywnego pisania dla dzieci. Nie sądzę by Amy Ewing spodziewała się, że jej seria tak bardzo przypadnie do gustu nie tylko nastoletnim czytelnikom.

Jeżeli Violet nie uda się uciec śmierć czeka nie tylko ją, ale również jej przyjaciółkę Raven i ukochanego Asha. Dlatego właśnie dziewczyna zrobi wszystko by udało im się przetrwać. Nawet jeżeli oznacza to wkroczenie na zupełnie nowe dla niej terytorium, odrzucenie Augurii i przyjęcie do swojego świata mocy żywiołów. Na szczęście nie tylko ona ma dość władzy Klejnotu dzięki czemu wszędzie będzie potrafiła znaleźć sojuszników.

Okazuje się, że Samotne Miasto zostało zbudowane na wyspie, która ma swoją własną, przerażającą historię, a władające Auguriami dziewczęta są potomkiniami jej rdzennych mieszkańców. Dla Violet to jednak niewiele zmienia. Ona już wcześniej i tak chciała pomóc ciemiężonym mieszkańcom. Dzięki nowym informacjom może nieco lepiej zrozumie moc, którą posiada i uwierzy, że jest w stanie pomóc rebeliantom.

Amy Ewing pisze książki bez cenzury. Mimo że docelowo kierowane są do młodzieży, to jednak autorka nie uznaje tematów tabu. Wyuzdany seks, gwałty, krwawe zbrodnie, porwania i tortury, chociaż nie ujęte w barwnych, szczegółowych opisach to jednak wszystkie te rzeczy można znaleźć zarówno w „Klejnocie” jak i w jeszcze większym natężeniu w „Białej Róży”.

Akcja powieści toczy się wartko, ale daleko jej do pędzenia „na łeb na szyję”. Poza krótkim fragmentem poświęconym brawurowej ucieczce bohaterów ich decyzje i działania należą raczej do szczegółowo planowanych i przemyślanych, chociaż oczywiście nie wszystko toczy się po ich myśli. Na szczęście nie obyło się bez niespodzianek. Wiele wydarzeń z łatwością można przewidzieć, główny nurt fabuły jednak do samego końca pozostaje tajemnicą.

Powieść napisana została w prostym i lekkim stylu, nawet jeżeli jej treść nie zawsze do takich należy. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, z ciekawością śledząc dalsze losy Violet oraz jej przyjaciół. Autorka miała kilka dobrych pomysłów, które potrafiła w całkiem udany sposób wykorzystać. Można również wyraźnie dostrzec, że wiele się nauczyła śledząc cudzą twórczość i wie co umieścić w swojej historii by zadowolić nawet nieco bardziej wybrednego czytelnika.

Dziękuję!

jaguarlogo

Vicky

Trochę nieśmiała, zawsze odrobinę rozkojarzona i najczęściej w czymś głęboko zaczytana. Kocha fantastykę i kulturę Japonii. Z zamiłowaniem tworzy opowiadania i irytuje otaczających ją ludzi. Oprócz bloga (przez zupełny przypadek) prowadzi portale PapieroweMotyle, DuzeKa oraz Secretum. Ps. Nie zapomnij zostawić swojego linka w komentarzu, żebym również mogła odwiedzić Twoją stronę!

Leave a comment

Najnowsze Patronaty


  • Wiedźmy Kijowa

Ostatnie Recenzje



Najpopularniejsze Opowiadania


  • Black & White

    Black & White

    Nastały ciężkie czasy. Z powodu globalnego ochłodzenia, które rozpoczęło się około 2030 roku ludzie zaczęli głodować. Na Ziemi wyczerpało się większość źródeł energii. W 2045 …Czytaj dalej »
  • Jak w Bajce

    Jak w Bajce

    Stałam przed budynkiem mojej nowej szkoły. Był środek marca, a ja dopiero teraz miałam zacząć drugi semestr. Liceum imienia świętego Franciszka samo w sobie nie …Czytaj dalej »
  • Muzyka Duszy

    Muzyka Duszy

    Królestwo Hanaji Dannae wtuliła twarz w dłonie cicho łkając. Złote włosy, które sięgały jej niemal bioder, falistą kaskadą opadały teraz na skuloną postać, niczym kurtyna …Czytaj dalej »
  • Pieśń Księżyca

    Pieśń Księżyca

    Na niebie jasno świeciło słońce. Nie zasnuwały go żadne chmury, dzięki czemu widać było aż pięć z siedmiu księżyców Dareshi. Niewielu śmiałków zapuszczało się tak …Czytaj dalej »
  • Deja Vu

    Deja Vu

    Rozdział I Czuł jej strach. Wiedział, że to jego się bała. Dobrze. Tak właśnie powinno być. Siedziała na otomanie, w białej, sięgającej ziemi, koszuli nocnej. …Czytaj dalej »
  • Kropla Łez

    Kropla Łez

    Siedziałam skulona na podłodze, w rogu pokoju. Plecami opierałam się o zimną ścianę. Czułam się tak cholernie samotna, jak nigdy dotąd. Przez całe swoje życie …Czytaj dalej »
  • Akademia

    Akademia

    Nie miałam ochoty tu być. Nigdy nie chciałam znaleźć się w tej szkole, ale mój ojciec miał na ten temat inne zdanie. Akademia wojskowa, według …Czytaj dalej »