Mapa pragnień

Mapa pragnień – Alice Kellen

„Mapa pragnień” to książka, która od pierwszych stron zapowiada historię pełną emocji, strat i prób odnalezienia siebie na nowo. Alice Kellen sięga po temat bólu, żałoby i miłości, ale robi to w sposób bardzo przystępny, bez zbędnego patosu. To opowieść o dziewczynie, która przez całe życie była gdzieś obok, w cieniu cudzych potrzeb, a potem nagle musi odpowiedzieć sobie na pytanie, kim właściwie jest.

O czym jest książka

Grace Peterson przyszła na świat z bardzo konkretnym celem — miała uratować swoją chorą siostrę. Kiedy jednak siostra umiera, cały sens, na którym Grace budowała swoje istnienie, nagle znika. Dziewczyna zostaje sama z pustką, zagubieniem i poczuciem, że właściwie nie wie, jak żyć dalej. Wtedy pojawia się „Mapa pragnień”, przygotowana właśnie po to, by poprowadzić ją przez kolejne kroki ku lepszemu poznaniu samej siebie. Na tej drodze towarzyszy jej Will — chłopak tajemniczy, nieoczywisty i obciążony własną przeszłością. Wspólna podróż szybko okazuje się czymś więcej niż tylko realizowaniem kolejnych zadań.

Moja opinia i przemyślenia

Najbardziej spodobał mi się sam pomysł wyjściowy. Motyw mapy, która ma pomóc bohaterce odkryć własne pragnienia, naprawdę brzmi ciekawie i daje duże pole do stworzenia poruszającej historii. W książce wyraźnie widać też przemianę Grace. Na początku jej postawa może drażnić, bo jest wycofana, bierna i pogodzona z tym, że sama dla siebie właściwie nie istnieje. Z czasem jednak coraz lepiej rozumie się, skąd bierze się jej zagubienie. Trudno oceniać ją surowo, kiedy całe jej życie było podporządkowane komuś innemu.

Dobrze wypada także Will. To bohater, który nie jest jednowymiarowy, a jego historia wnosi do tej opowieści dodatkowy ciężar emocjonalny. Podobało mi się, że autorka pokazała postacie niedoskonałe, popełniające błędy, noszące w sobie ból i próbujące mimo wszystko iść dalej. W tym właśnie tkwi największa zaleta książki — w przypomnieniu, że nikt nie dostaje gotowej instrukcji życia i każdy czasem musi błądzić.

Nie ukrywam jednak, że miałam wobec tej historii trochę większe oczekiwania. Sama koncepcja była bardzo obiecująca i chyba liczyłam na coś bardziej zaskakującego. Niestety dość szybko zaczęłam domyślać się, w jakim kierunku to wszystko zmierza. Nie zepsuło mi to całkiem lektury, ale sprawiło, że zabrakło mi efektu mocniejszego uderzenia. Emocje były, wzruszenie też, tylko fabularnie oczekiwałam trochę więcej.

Podsumowanie

„Mapa pragnień” to poruszająca opowieść o żałobie, stracie, miłości i powolnym odzyskiwaniu siebie. O zamykaniu przeszłości. O uczeniu się życia od nowa. Alice Kellen pokazuje, że potrafi pisać o trudnych emocjach w sposób lekki, ale trafny. Mimo że nie wszystko mnie tutaj zaskoczyło, była to książka wartościowa i pełna ciepłych refleksji. Taka, która przypomina, że nawet po największej stracie można jeszcze odnaleźć w sobie pragnienia, marzenia i odwagę, by ruszyć dalej.

Egzemplarz recenzencki otrzymałam od wydawcy.

Przeczytaj również: